Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2018

Alexander Deineka (1899–1969), αφιέρωμα στο ζωγράφο




Μετά το μπάνιο, (After the battle), 1944.



Alexander Alexandrovich Deineka (1899 – 1969)
Προλεγόμενα
Ο Ζωγράφος και γλύπτης της πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ είναι ένας από τους σημαντικότερους ρώσικους νεωτεριστικούς εικαστικούς του πρώτου μισού του 20ού αιώνα. Ενταγμένος στο κίνημα του Σοσιαλιστικού Ρεαλισμού θα μας δώσει έργα που όχι απλά στιγματίζουν μια εποχή αλλά και αποτελούν κομμάτι της μεγάλης ρώσικης σχολής.
Ο Deineka θα ζήσει ως έφηβος την Σοβιετική Επανάσταση και θα έχει την τύχη να δει την πορεία της, ειδικά στα πρώτα της χρόνια, αλλά και την ατυχία να ζήσει κάτω από το σκληρό σταλινικό καθεστώς της.
Η αναπόφευκτη ένταξή του στο κίνημα του Σοσιαλιστικού Ρεαλισμού δεν θα λέγαμε πως τον εμπόδισε να ξετυλίξει το μεγάλο του ταλέντο και να αφήσει πίσω του σπουδαία και διαχρονικά έργα. Ακόμα και μέσα στο στενά όρια ενός κινήματος -που σήμερα πια καλά γνωρίζουμε πως ήταν κρατική «παραγγελία» και «προώθηση», ο Deineka θα μας παρουσιάσει το στίγμα του τονίζοντας το αντρικό σώμα, παρουσιάζοντας τη δύναμή του και την ενέργειά του. Με κάθε ευκαιρία και αφορμή θα λέγαμε, δεν θα διστάσει να το παρουσιάσει με όλο του το κάλος και σε κάθε ηλικιακή περίοδο.
Μπορεί ο Deineka με το έργο του να τάχτηκε στο πλευρό του καθεστώτος παρουσιάζοντας τους ευτυχισμένους χαμογελαστούς εργάτες των εργοστασίων και των ορυχείων, ζωγραφίζοντας αθλητές που έχουν την άμυλα και τα ιδανικά του αθλητισμού χαραγμένα στα πρόσωπά τους, δίνοντάς έτσι την εικόνα ενός ευτυχισμένου Σοβιετικού λαού που ασχολείται με τον αθλητισμό και που η ζωή του κυλάει ήρεμα και όμορφα. Ψευδή εικόνα βέβαια που η κρατική προπαγάνδα συστηματικά προωθούσε, αλλά μήπως -λέμε μήπως- η τέχνη δεν έχει και αυτόν το ρόλο; -εννοούμε της ψευδαίσθησης...
Αλλά από την άλλη, ως αναφορά τη ζωγραφική του Deyneka τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, μια και σε όλα του τα έργα τούτος ο καλλιτέχνης είναι και παραμένει σύγχρονος και μοντέρνος. Ακόμα και σήμερα, μετά από τόσα κινήματα ρεύματα και τάσεις που υπάρχουν στην τέχνη και που θα προσθέταμε πως το όλο πράγμα δείχνει έναν κορεσμό, ο Deyneka παίρνει άφοβα το χαρακτηρισμό του μοντέρνου!
Προχωρούμε λοιπόν σε μια μικρή παρουσίαση αυτού του κομματιού του έργου του. 

 


Γνωρίζοντας τον Aleksandr Alexandrovich Deyneka
Ο Aleksandr Aleksandrovich Deyneka (Ρώσικα: Александр Александрович Аненека) γεννήθηκε στο Kursk στις 20 Μαΐου 1899. Ο Deyneka σπούδασε στο Κολέγιο Τέχνης του Χάρκοβο (Kharkov Art College) έχοντας την τύχη να έχει δάσκαλό του τον Αλεξάντερ Λιμίμοφ (Alexander Mikhailovich Lubimov, 1879-1955). Σπούδασε επίσης και στο VkhUTEMAS.
Ο Alexander Deineka ήταν ιδρυτικό μέλος των ομάδων OST και Oktyabr. Παράλληλα εκθέτει συστηματικά το ζωγραφικό του έργο σε μεγάλες εκθέσεις, γεγονός που τον κάνει γνωστό αλλά και αγαπητό στο κοινό. Η εργασία, τα αθλήματα αλλά και οι ξέγνοιαστες στιγμές τις ζωής θα απεικονιστούν στο έργο του, αποτελώντας τον κεντρικό του θεματικό πυρήνα.
Στη συνέχεια θα προχωρήσει στη δημιουργία μνημειωδών έργων, όπως αυτό που απεικονίζει την υπεράσπιση της Πετρούπολης ή τη μάχη της Σεβαστούπολης το 1942. Ένα μεγάλο ψηφιδωτό του κοσμεί σήμερα το σταθμού του μετρό Mayakovskaya στη Μόσχα.
Ο Alexander Alexandrovich Deineka πέθανε στη Μόσχα στις 12 Ιουνίου 1969.
gayekfansi.blogspot.com



Βιβλιογραφία


ALEXANDER DEYNEKA : Masters of Soviet Painting – AURORA ART PUBLISHERS, 1971.
Kuhirt, Ullrich Seller Image Alexander A. Deineka, Published by Dresden – Verlag der Kunst, 1974.

Syssojew, W.- Alexander Deineka Aurora Kunstverlag, Leningrad, 1982.


Έργα: © στις γκαλερί, στις συλλογές και στα μουσεία που ανήκουν
 



Αυτοπροσωπογραφία με καπέλο παναμά.












 


 














Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2018

Paul Schulenburg, αφιέρωμα στο ζωγράφο






Γνωρίζοντας τον Paul Schulenburg
Ο Paul Schulenburg μεγάλωσε στη μικρή πόλη Niskayuna κοντά στο Albany NY, σε ένα σπίτι γεμάτο με έργα ζωγραφικής του παππού του. Από μικρός δεν άργησε να δείξει το ταλέντο του στο σχέδιο αλλά και στο χρώμα, έτσι από νεαρή ηλικία, με την ενθάρρυνση της οικογένειάς του, θα συνεχίσει το πάθος του.
Εγγράφετε και παρακολουθεί λοιπόν μαθήματα στη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Βοστώνης στα τέλη της δεκαετίας του 1970, αφού πρώτα λάβει το National Scholastic Art Awards το 1975. Σε αντίθεση με τις τάσεις εκείνης της εποχής -μην ξεχνάμε πως διανύαμε τότε το απόγειο της σύγχρονης τέχνης- το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης παρείχε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που υπογράμμισε τις βασικές αρχές της κλασσικής κατάρτισης στην τέχνη: δηλαδή την ανατομία, τη μορφή, το χρώμα, τη σύνθεση και το μάθημα με μοντέλο. Με μια λέξη, την παραστατική ζωγρφική! Στους καθηγητές του μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται και οι Joseph Ablow, David Aronson, Reed Kay, Morton Sacks και ο John Wilson. Ο Paul Schulenburg θα περατώσει με επιτυχία τις σπουδές του αποφοιτώντας το 1979.
Παρουσιάστηκε ως καλλιτέχνης στις αρχές της δεκαετίας του ᾿80 δημοσιεύοντας τα έργα του και κερδίζοντας πολλά βραβεία. Το 1993, του ανατέθηκε από το Μουσείο-Γκαλερί Isabella Stewart να φιλοτεχνήσει ένα πορτρέτο του Eliot Forbes, ενός διαχειριστή του μουσείου.
Ο Paul Schulenburg έχει επανειλημμένα παρουσιάσει τη δουλειά του σε ατομικές εκθέσεις σε γκαλερί και άλλους εκθεσιακού χώρους. Έργα του υπάρχου σε συλλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες, στον Καναδά, στην Ευρώπη και στο Χονγκ Κονγκ.


 


Και λίγα λόγια για το έργο του Paul Schulenburg
Το έργο του Paul Schulenburg παρουσιάζει τους κλασικούς θεματικούς κύκλους των σπουδών της νεκρής φύσης της τοπιογραφίας αλλά και της ζωγραφικής των εσωτερικών χώρων και βέβαια τις φιγούρας. Σε αυτό τον τελευταίο θα επικεντρωθεί και το αφιέρωμά μας, καθώς ο θεματικός του κύκλος Προκυμαίες  (Waterfront) είναι αυτός που θα μας απασχολήσει εδώ.
Οφείλουμε να πούμε πως ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει βέβαια η τοπιογραφία του Paul Schulenburg, καθώς τόσο τα θέματά του από το αστικό τοπίο όσο και τα σπίτια στο ύπαιθρο αποτελούν όπως φαίνεται ένα αγαπημένο του θέμα, αλλά και έναν βασικό άξονα της δουλειάς του.
Οι επιρροές και το ολοφάνερο φλερτ τού έργου του με το έργο τού Έντουαρτ Χόπερ (Edward Hopper, 1882-1967) είναι ηλίου φαεινότερο, οπότε δεν θα προχωρήσουμε σε κάποια ανάλυση πάνω σε αυτό, πέρα από αυτή τη λιτή αναφορά μας. Την ανάλυση αυτή την αφήνουμε για τους βαρυφορτωμένους με περγαμηνές ιστορικούς της τέχνης.
Ο κύκλος που μας απασχολεί εδώ λοιπόν, είναι -όπως προείπαμε- ο κύκλος Προκυμαία (Waterfront). Ένας κύκλος που παρουσιάζει νεαρούς εργάτες -κυρίως ψαράδες- που δουλεύουν στην προκυμαία, πάνω στα ψαοοκάικά τους -και όχι μόνο. Η ματιά που ο καλλιτέχνης «βλέπει» τα εργατικά αυτά κορμιά χαρακτηρίζεται από μια άνωθεν προοπτική. Η γωνία του δηλαδή μας παρουσιάζεται προοπτικά. Είναι σαν να κρυφοκοιτάζει, σαν να παρακολουθεί το έργο τους, θαυμάζοντας την κρυμμένη κάτω από τα εργατικά τους ρούχα σφριγηλότητα των ιδρωμένων κορμιών τους.
Οι νεαροί μεροκαματιέρηδες παρουσιάζονται φορώντας τις φόρμες της εργασίας τους, να εκτελούν τη σκληρή δουλειά τους ή τους «συλλαμβάνει» σε στιγμές ανάπαυλας πάντα μέσα στη μοναξιά τους. Ουσιαστικά, παρουσιάζονται να «κολυμούν» μέσα στις εργατικές τους φόρμες, έτσι όπως θα ήθελαν να κολυμπούν στο υγρό στοιχείο, πού αν και τις περισσότερες φορές δεν ζωγραφίζεται, υπονοείται.!
Τούτα τα κορμιά και το  «κολύμπι» τους μέσα στα φαρδιά εργατικά τους ρούχα είναι που γεννάει έναν ερωτισμό, που τα μεταμορφώνει σε ακριβά ποθούμενα. Είναι σαν να μας λέει ο καλλιτέχνης πως η τόση ομορφιά δεν δυσανασχετεί και δεν παλεύει να βγει στο φως, γιατί είναι φως από μόνη της. Δεν είναι κρυμμένη από κάποια χριστιανίζουσα ηθική, αλλά αποτελεί μια απόλυτα φυσική κατάσταση. Εξάλλου, ο τρόπος παρουσίασης είναι τέτοιος που ουσιαστικά «γδύνει» τα μοναχικά τούτα σώματα.  
Αλλά η μοναξιά και η αναμονή αποτελούν ούτως ή άλλως μια κεντρική θεματική στο έργο του ζωγράφου. Μια μοναξιά που υπέροχα αναδύεται και περιβάλλει τα πρόσωπα των έργων του. Αλλά οι άνθρωποι του  Schulenburg σου δίνουν την αίσθηση πως αν και παρουσιάζονται μόνοι, ποτέ δεν είναι. Συντροφεύονται!
Ο διάχυτος ερωτισμός που αναδύεται από αυτά τα έργα, είναι και -θα λέγαμε-  το στοίχημα που ο καλλιτέχνης κερδίζει με τούτη τη θεματική σειρά του.
gayekfansi.blogspot.com




Επίσημος διαδικτυακός τόπος: Κλικ εδώ.
Σελίδα στο Facebook: Κλικ εδώ.

Έργα: © Paul Schulenburg