Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

Αρχιδομαζώχτρες, πεοθήκες και πεοκαλύπτρες



 
Λεπτομέρεια σχεδίου του Harry Bush (1920-1994).


Αρχιδομαζώχτρες, πεοθήκες και πεοκαλύπτρες, αφιέρωμα
Γενικά και όχι αόριστα
Σκοπός του παρόντος, σύντομου, αφιερώματος στις αρχιδομαζώχτρες, πεοκαλύπτρες και πεοθήκες είναι απλά η γνωριμία με πράγματα που δε θα βρείτε στην σεμνότυφη ελληνική βιβλιογραφία -ακόμα και την gay. Φωτεινή και μοναδική εξαίρεση είναι ο καθ' όλα σπουδαίος λαογράφος, ποιητής και συγγραφέας Ηλίας Πετρόπουλος. Οπότε, αν τα θέματα όπως το παρόν σάς ενδιαφέρουν ιδιαίτερα, δεν έχετε παρά να ανατρέξετε στα γραπτά του. Εμείς εδώ απόψε, απλά δανειζόμαστε λέξεις, σκέψεις, ιδέες, και «αυτοσχεδιάζουμε». Όπως θα καταλάβατε, ουσιαστικά, ο λόγος είναι περί αρχιδιών, ή αρχίδια λόγος -αν προτιμάτε.



Σύγχρονες αρχιδομαζώχτρες. Περάστε κόσμε...


Αρχιδομαζώχτρα
Το λήμμα αρχιδομαζώχτρα, μην περιμένετε να το βρείτε στα ελληνικά λεξικά. Και στα παλαιότερα, έχει καλώς, μια και το λήμμα είναι νεολογισμός. Δεν θα το βρείτε όμως ούτε στα νεοελληνικά. Όπως μην περιμένει κανείς και βιβλιογραφία στην ελληνική για το παρόν θέμα. Κάτι ολίγα στα γαλλικά και πολύ λιγότερα σε αγγλικά και γερμανικά βιβλία υπάρχουν, αλλά εδώ μας είναι παντελώς αδιάφορα. Αρχιδομαζώχτρα σημαίνει ένα μικρό-μικρούτσικο σλιπάκι που μόλις και μετά βίας καλύπτει τα ψωλάρχιδα. Ουσιαστικά μιλάμε για ένα μικρό τριγωνικό ύφασμα που δένει πίσω με δυο κορδόνια, συν ένα τρίτο που περνάει από κάτω. Τον γνωστό -κατά Πετρόπουλο- κουραδοκόφτη. Τώρα αν το μυαλό κάποιων πηγαίνει στα γνωστά στρινγκ, καλώς πηγαίνει. Στα μπικίνι να μην πάει, γιατί το μπικίνι ξεκίνησε σαν τo εκρηκτικά αποκαλυπτικό -για την εποχή του- γυναικείο μαγιό, για να γίνει σύντομα βέβαια και αντρικό, και έλκει το όνομά του από την νήσο ατόλη Μπικίνι (νήσοι Μάρσαλ), που βρίσκεται στον Ειρηνικό Ωκεανό, μεταξύ Χαβάης και Παπούα-Νέα Γουινέα. Το προκλητικό γυναικείο -ξαναλέμε- μαγιό βαφτίστηκε με το τοπωνύμιο της νήσου, και νουνός του ήταν ο Γάλλος Λουί Ρεάρ. Ο λόγος ήταν πως, την εποχή που λανσαρίστηκε το μπικίνι, το αμερικάνικο ναυτικό πραγματοποιούσε πυρηνικές δοκιμές -συγκεκριμένα ατομικών βομβών και υδρογονοβόμβας από το 1945 μέχρι το 1952- στην ατόλη, κοραλιογενής νησίδα, Μπικίνι.
Η μόδα βέβαια για τα εσώρουχα και τα μαγιό έρχεται και παρέρχεται, έχοντας και ακολουθώντας τους δικούς της νόμους. Νόμους που αναγκαστικά όμως ακολουθούμε και όλοι εμείς, παρασυρόμενοι. Σκοπός της αρχιδομαζώχτρας είναι να προφυλάξει από την κοινή θέα τα γεννητικά όργανα. Αλλά και από τα αδηφάγα βλέμματα. Ουσιαστικά παίζει το ρόλο του φύλλου συκής. Τώρα βέβαια, το στρίμωγμα των ψωλάρχιδων σε ένα τόσο δα κομματάκι ύφασματος ή δέρματος, πιστεύω πως, μάλλον περισσότερο ερεθίζει το νου και τη φαντασία παρά τον καταπραΰνει.
Ως αρχιδομαζώχτρα σήμερα μπορεί βέβαια να χαρακτηριστεί κάθε στενό και φτωχό σε ύφασμα εσώρουχο που μόλις καλύπτει τα επίμαχα σημεία. Παλιότερα, τέτοια εσώρουχα με ένα μικρό τριγωνικό ύφασμα μπροστά που στερεώνονταν πίσω με δυο κορδόνια, φορούσαν οι μπόντι μπίλντερ που σκοπό είχαν να αφήνουν σε κοινή θέα όσο το δυνατόν περισσότερο από το τουμπανισμένο κρέας τους!! Δεκάδες είναι οι καρτ ποστάλ και οι φωτογραφίες που τους παρουσιάζουν με τις λιλιπούτιες αρχιδομαζώχτρες τους. Αμερικάνικα περιοδικά όπως το Beefcake και το Physique Pictorial, βρίθουν τέτοιων φωτογραφιών. Ουσιαστικά, οι αρχοδωμαζώχτρες εδώ παίζουν το ρόλο του φύλου συκής.
Η μόδα για το φύλλο συκής ή και αμπέλου, να πούμε πως σχετίζεται με την χριστιανική ηθική και από αυτήν εκπορεύεται, γιατί μην μου πει κανείς πως ήταν δυνατόν οι αρχαίοι Έλληνες να παρουσιάσουν ένα άγαλμα με φύλο συκής!! Ούτε που το σκέφτηκαν οι άνθρωποι, γι' αυτό και δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑ αρχαίο ελληνικό άγαλμα με επιμελώς καλυμμένα τα ψωλάρχιδα -εκτός και αν αυτό επιβαλλόταν από το θέμα. Ουσιαστικά, την ευθύνη για το φύλλο συκής την έχει αποκλειστικά η ιουδαϊκή ηθική την οποία ο χριστιανισμός υιοθέτησε στο ακέραιο -αργότερα το ίδιο έκαναν και οι Ἀραβες. Αναλογιστείτε μόνο το πόσες δολιοφθορές υπέστησαν τα αγάλματα και τα άλλα έργα τέχνης της ελληνικής αρχαιότητας από τους χριστιανούς για να κατανοήσετε την πηγή της συμπεριφοράς αυτής. Ο Αλάριχος έκανε «εξαιρετική» δουλειά, πάντα υπό τις ευλογίες του βυζαντινού αυτοκράτορα. Όλοι οι ακρωτηριασμένοι έφηβοι και θεοί είναι έργο των χριστιανών οι οποίοι έσπαζαν την ψωλή και τα αρχίδια των αγαλμάτων, χαράσσοντας έναν σταυρό στο μέτωπό τους, νομίζοντας ότι έτσι τα εξαγνίζουν. Όλα αυτά βέβαια όταν δεν μπορούσαν ή δεν προλάβαιναν να τα θρυμματίσουν ή να τα μετατρέψουν σε ασβέστη στα ασβεστοκάμινα ή να τα λιώσουν, αν ήταν από μέταλλο. Διόλου τυχαίο που τα ολίγα χάλκινα αγάλματα που μας σώζονται, μας τα έχει «χαρίσει» η θάλασσα, αφού εκεί ήταν καλά κρυμμένα από το μένος των χριστιανών.
Επανέρχομαι λοιπόν για να πω πως η μόδα να καλύπτουμε τα γεννητικά όργανα με φύλο συκής ξεκίνησε από πολύ παλιά. Κάποιοι τη χρονολογούν από την εποχή του Λουδοβίκου 18ου, αλλά έχω την εντύπωση πως η ιστορία πάει πολύ πιο πίσω. Την εποχή λοιπόν του Λουδοβίκου του 18ου, κατόπιν επιθυμίας του, κρεμάστηκαν στα αρχίδια πληθώρας αγαλμάτων κάτι τενεκεδένια φυλλαράκια, με σκοπό να τα αποκρύψουν από τα βλέμματα του κόσμου. Και η ιστορία συνεχίστηκε, όταν το 1880 κάλυψαν με αμπελόφυλλα τα αρχίδια κάπου εκατό αγαλμάτων του Λούβρου!!
Γνωστή είναι η ιστορία των τοιχογραφιών της Καπέλα Σιξτίνα, στο Βατικανό, όπου εδόθη εντολή από τον τότε πάπα, να βρακωθούν όλοι οι γυμνοί κώλοι της «Τελευταίας κρίσης», που ο σπουδαίος και ανυπέρβλητος Μιχαήλ Άγγελος είχε φιλοτεχνήσει, όπερ και εγένετο, αφού τελικά επιζωγραφίστηκαν. Όλα αυτά γύρω στο 1550 μ.Χ. Χρόνια αργότερα βέβαια, οι τοιχογραφίες θα καθαρίσουν και θα αποκατασταθούν στην πρώτη τους μορφή.



Georg Pencz, Portrait of a Seated Youth, 1544. (πηγή)


Πεοθήκες και πεοκαλύπτρες
Πέρα από την αρχιδομαζώχτρα έχουμε και την πεοδόχη αλλά και την πεοφυλάχτρα. Τι είναι αυτά; Θα καταλάβετε αμέσως. Αν ρίξετε μια προσεκτική ματιά θα διαπιστώσετε πως, αρκετοί ευρωπαϊκοί πίνακες και γκραβούρες μάς παρουσιάζουν άντρες με πεοφυλάχτρες. Δεν γνωρίζουμε από πού ξεκίνησε η συνήθεια τού να φοράει ο άντρας πεοφυλάχτρα. Πιθανότατα να τις διέδωσαν οι γερμανοί μισθοφόροι στρατιώτες που υπηρετούσαν σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Η πεοφυλάχτρα βέβαια δεν ήταν προνόμιο των ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων αλλά τις φορούσαν άνθρωποι διαφόρων τάξεων. Λίγη παρατήρηση των ζωγραφικών πινάκων τις εποχής είναι αρκετή για να δούμε ότι για παράδειγμα, στους πίνακες του Brueghel, η πεοφυλάχτρα είναι κομμάτι της ένδυσης των χωρικών που μας παρουσιάζει.
Τώρα για την περοδόχη, να πούμε πως ήταν ένα σακούλι που μέσα του έμπαιναν τα ψωλάρχιδα με σκοπό –υποτίθεται- να τα προστατεύσει σε αντίθεση με την πεοφυλάχτρα που προσαρμόζονταν μπρος από αυτά. Τα πράγματα δεν είναι όμως καθόλου όπως φαίνονται, μια και η ανάρτηση πεοδόχης από έναν άντρα είχε ως κύριο σκοπό να υπογραμμίσει τον ανδρισμό του. Εννοείτε πως, ανάλογα με το μέγεθός της αναδείκνυε τα προσόντα του φέροντος, άλλο αν από μέσα μπορούσε να κρύβεται μια πικρή και διαφορική αλήθεια… Ο Ραμπελέ, στον γνωστό –υποθέτω- Γαργαντούα του αναφέρει την πεοδόχη, γράφοντας: «ξέλυσε την όμορφη πεοδόχη του και τραβώντας έξω το πράμα του τους κατούρησε». Συχνά η πεοδόχη χρησίμευε για κρυψώνα νομισμάτων και πολυτίμων μικροαντικειμένων. Τούτο σημαίνει πως δεν έβαζαν βέβαια τα αντικείμενα αυτά παρέα με τ΄ αρχίδια τους, ή κάτω από αυτά, αλλά η πεοδόχη στερεώνονταν χωρίς να προσαρτηθούν μέσα σε αυτή τα γεννητικά όργανα, μπροστά από αυτά, και μέσα της έβαζαν ότι ήθελαν να φυγαδεύσουν με ασφάλεια!!
Προσπάθεια επίσης έγινε, να ονομαστεί πεοδόχη στα ελληνικά το προφυλακτικό. Άστοχη προσπάθεια, αφού ο λαός το γνώριζε ως καπότα, μια λέξη που όλο και φθίνει δίνοντας τη θέση της στη λέξη προφυλακτικό. Η πεοδόχη και πεοκαλύπτρα σήμερα δεν υφίστανται. Άντε να συναντήσεις καμιά σε κανένα παλιό βιβλίο ή σε κανένα μουσείο. Κακώς!! Έχετε παρατηρήσει τους ποδοσφαιριστές όταν κάνουν «τείχος», μπρος από την εκτέλεση κάποιου φάουλ; Ε, βάζουν τις χούφτες των χεριών τους μπροστά για να προφυλάξουν –εν είδη πεοκαλύπτρας- τα γεννητικά τους όργανα από κάποια άστοχη βολή. Να λοιπόν που η χρήση της πεοκαλύπτρας κρίνεται και στον σημερινό κόσμο αναγκαία!!


Μετά πολλών τιμών
gayekfansi.blogspot.gr




© κειμένου 2017: gayekfansi.blogspot.gr, μὲ τὴν ἐπιφύλαξη κάθε δικαιώματος.


Titian, Emperor Charles V with a Dog, 1533. Colección Real (Palacio Real Nuevo), Μαδρίτη. (πηγή)


 
Giovanni Battista Moroni, The tailor, λεπτομέρεια, περίπ. 1570. The National Gallery, Λονδίνο. (πηγή)


Agnolo Bronzino, Guidobaldo II della Rovere, Duke of Urbino, 1532. Galleria Palatina, Φλωρεντία. (πηγή)


Giovanni Battista Moroni, Portrait of Antonio Navagero, λεπτομέρεια, 1565. Pinacoteca di Brera, Μιλάνο. (πηγή).


Tamagni Vincenzo di Benedetto di Chele (1492-ca 1530) Zaccaria da Volterra (dit), Zacchi Zaccaria (1473-1544), Chapel of the Crèche: Annunciation of the shepherds, Arrival of the Magi, Italy, Pomarance, chiesa San Giovanni Battista.


  
Μεταλλική πεοδόχη εποχής.


Σύγχρονη πεοαρχιδοδόχη ως τμήμα του ρούχου.


 
 Πεοκαλύπτρα εποχής.


Pieter Brueghel, Τhe Εlder Wedding Dance, 1566. Museum Detroit Institute of Arts, Detroit, Μίσιγκαν.


 Πεοκαλύπτρα σε λεπτομέρεια πίνακα.


 Μεταλλική πεοδόχη και σε πανοπλία.


 Πεοκαλύπτρα.


 
Πεοαρχιδομαζώχτρα σε σχεδίου του Harry Bush (1920-1994).


Πεοαρχιδομαζώχτρα σε σχεδίου του Harry Bush (1920-1994).


Αρχιδομαζώχτρα σε έργο του Etienne.


 
 Αρχιδομαζώχτρα σε σχέδιο του Etienne για το μήνα Οκτώβριο.


 
War Buddies,έργο του Etienne που παρουσιάζει στρατιώτες με
αρχιδομαζώχτρες.


Σύγχρονες αρχιδομαζώχτρες.


 
Εξώφυλλα αμερικάνικων περιοδικών της δεκαετίας '50, '60.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου