Σεπτέμβρης (September)

Σεπτέμβρης

Δὲν τὸν εἴδε ποὺ βυθίζονταν κι ἔτσι δὲν ἔτρεξε γιὰ νὰ τὸν σώσει.

Ὡστόσο, πρόσεξε τὴν φασαρία τοῦ κόσμου -μιὰ κυρία ξεφώνιζε,

καὶ ἔτσι τὸν βρήκε.

Ἐκεῖνος ἄπλωσε τὴν ἀγκαλιά του καὶ τὸν δέχτηκε γιὰ σωτήρα 
                                                                              τοῦ σώματός του.

Δὲν θυμάται νὰ τοῦ ἔδωσε τὸ φιλί τῆς ζωῆς, μιὰ καὶ ὅλα ἔγιναν
                                                                                   ἀστραπιαία.

Δὲν τὸν ἔνοιαζε ὅμως.

Ἔφυγαν μαζί.

Σεπτέμβρης, εἴπε, καὶ τελειώνουν ὅλα.

Καὶ τὰ σώματα ἀναπαύονται μὲς τὴν καλοκαιρινὴ μνήμη

ἐκείνου ἀκριβῶς τοῦ ἔφηβου ποὺ φύλαγε τοὺς λουόμενους νὰ μὴν 
                                                                                            πνιγοῦν,

ἀλλὰ ἀπρόσεκτος καθὼς ἧταν, βούτηξε κάθετα

καὶ πνίγηκε ὁ ἴδιος στὴν ἀγκαλιά του.

---

Ἀνώνυμου ποιητή, ποὺ βρέθηκε, ξεθωριασμένο ἀπὸ τὸ χρόνο, στὸ συρτάρι.

«Τοῦ καλοκαιριοῦ», ἕνα ποίημα τῆς Ζωῆς Καρέλη

ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Τοῦ Κ...        

Ι

Τὸ ξανθὸ παλληκάρι τοῦ καλοκαιριοῦ
ἔχει μιὰ γαλανὴ γραμμὴ πάνω στὸ λεῖο μέτωπο.
Στὰ καστανά του μάτια κρατάει τὶς ἀχτίδες τοῦ ἥλιου
μισοκλείνοντας τὰ σκιερὰ βλέφαρα,
ψιλοπαίζοντας τὶς βλεφαρίδες ἀχτιδωτές.

Ἡλιοψημένο στυλώνει τό λαμπρὸ κορμί,
ἀμέριμνα χαμογελᾶ καὶ ἄσκοπα.
Φαντάζουν κάτασπρα τὰ δόντια του,
μοιάζουν τ' ἄσπρα χαλίκια, καθαροπλυμένα,
στ' ἀκρογιάλι τοῦ γαλάζιου καὶ κρυστάλλινου νεροῦ.

ΙΙ

Φῶς καλοκαιρινὸ γαλάζιο, καὶ χρυσό...
Φουσκώνει ἀεράκι ἀλαφρό, πλανιέται
ἀνάλαφρο ἀερικὸ ποὺ χάνεται,
γιὰ νὰ ξανάρθει δυναμωμένο,
δῆθεν θυμωμένο.
                           Πῶς εἶναι θυμωμένο; Ἀφοῦ
φέρνει γέλιο χαριτωμένο,
νεανικό,
          κρυμμένο, ἄφαντο. Δοσμένο
στὸ πλούσιο φῶς, ἀμέριμνο, εὐτυχισμένο.

ΙΙΙ

Ἄψογα καὶ προπάντων ζωντανά,
ὡραία σώματα νεανικά,
τούτη ζητῶ τὴ βεβαιότητα.
Mὴ μοῦ θυμίσεις τὴν ἀρετή,
ἔχει γεράσει, φόρεσε γυαλιὰ
μὲ σκελετό χρυσό, φυλάγει
ἀπὸ τὸ φῶς τ' ἄχροα μάτια της.
Ἔχει ἀραιὰ μαλλιά, κοκκινωπά,
ἀσπριδερὴ ἐπιδερμίδα, ὄλο φακίδες
κιτρινωπές.
         Πές, ἄν μπορεῖ
νὰ καταλάβει μιὰ τέτοια γυναῖκα
τὴν ὑπερηφάνεια ποὺ χαρίζει ὁ ἥλιος
στὸ λαμπρό σῶμα, ἐφηβικό,
ἐκεῖνου τοῦ ἐφήβου ἀκριβῶς,
ποῦ στάθηκε γυμνὸς καί ὄρθιος,
στὴν πλῶρη τῆς ἄσπρης βάρκας.
Περνούσε τὸ βαποράκι
τῆς συγκοινωνίας γιὰ τὰ θαλάσσια λουτρὰ
καὶ οἱ παχιὲς γυναίκες μὲ τὰ πολλὰ παιδιά,
χειροκροτοῦσαν ἄπ' τὸ πλοῖο ἔξαλλες.

---

Ζωὴ Καρέλλη, Ἀπὸ τὴν συλλογή, Παραμύθια, 1955.

Ἀπὸ τὴν συγκεντρωτικὴ ἔκδοση τῶν ποιημάτων της: Τὰ ποιήματα, 2ος τόμος, Ἐκδόσεις τῶν φίλων, Ἀθήνα, 2000.

Δημοτικὰ δίστιχα

Σταφύλι μου γουρὸ γουρὸ καὶ ρύζι μου χιονάτο

κι ἀστήθι μου πλατὺ πλατὺ ὅλο τρίχες γεμάτο.

Ἔχει ὁ καιρὸς γυρίσματα κι ὁ χρόνος ἐβδομάδες

καὶ τὰ πουλάκια τ' ἄγρια πιάνονται στὶς βροχάδες.

Ἄν δὲν σὲ κάνω νὰ γενεῖς δεντρὶ μὲ τὴν κουφάλα

ἀπέξω νὰ ῥοδοβολεῖς καὶ μέσα νά 'χεις λαύρα.

Δημοτικά δίστιχα

Τὸ Ἑλληνικὸ Καλoκαίρι ΙV (The Greek Summer ΙV)

Φωτογραφία: Ἀπὸ τὴν παράσταση τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου «Ἱππόλυτος» τοῦ Εὐριπίδη, σὲ σκηνοθεσία Λυδίας Κονιόρδου. Ἀρχαίο Θέατρο Ἐπιδαύρου, 26 Αὐγούστου 2014.

Τὸ Ἑλληνικὸ Καλοκαίρι ΙΙΙ (The Greek Summer ΙΙΙ)

Φωτογραφία: gayekfansi.blogspot.gr (Πόρος)

Τὸ Ἑλληνικὸ Καλοκαίρι ΙΙ (The Greek Summer ΙΙ)

Φωτογραφία Νίκος Γ. Μαστροπαύλος (Χανιά)

Τὸ Ἑλληνικὸ Καλοκαίρι (The Greek Summer)

 
Καλὸ Καλοκαίρι

gayekfansi.blogspot.gr

Γιὰ τοὺς ἐνδιαφερόμενους, ἡ φωτογραφὶα εἶναι ἀπὸ τὴν Ἐλαφόνησο.